Het laatste avondmaal (1495-98) - Leonardo da Vinci

1200+ mensen volgen Art Salon Holland op Facebook, dat wil jij toch niet missen?

Leonardo da Vinci, Het laatste avondmaal, 1495-1498, fresco, 460 x 880 cm, Santa Maria delle Grazie, Milaan
Leonardo da Vinci, Het laatste avondmaal, 1495-1498, fresco, 460 x 880 cm, Santa Maria delle Grazie, Milaan
Kunstenaar Leonardo da Vinci
Land Italië
Stijl / Stroming / Periode renaissance,
hoogrenaissance
Locatie / Museum Santa Maria delle
Grazie, Milaan

Tussen 1495 en 1498 schilderde Da Vinci het monumentale fresco Het laatste avondmaal, in opdracht van de monniken van het klooster Santa Maria delle Grazie in Milaan. De schildering was bestemd voor een muur van de eetzaal van het klooster. Al in de tijd van Da Vinci begon de muurschildering te verweren. Maar ondanks de slechte staat van het werk, wordt het gezien als het grote meesterwerk van de kunstenaar.
 

Met wit zijn in deze figuur perspectieflijnen zichtbaar gemaakt, die Da Vinci met een tweeledig doel inzet
Met wit zijn in deze figuur perspectieflijnen zichtbaar gemaakt, die Da Vinci met een tweeledig doel inzet

PERSPECTIEF

Tijdens de renaissance in Italië was het onderzoek naar de verbeelding van de ruimte op het platte vlak door middel van het perspectief in volle ontwikkeling. Het had als doel de ruimtelijke illusie op het platte vlak (een schilderij) te vergroten. Een grondregel van het perspectief is dat evenwijdige lijnen in de werkelijkheid naar hetzelfde 'vluchtpunt' lopen op de horizon. De door da Vinci toegepaste perspectieflijnen in Het laatste avondmaal tonen zijn beheersing van de realistische weergave van de ruimte door middel van het lineaire perspectief. Maar nog meer laten ze het raffinement van zijn compositorisch vermogen zien. De denkbeeldige evenwijdige lijnen op de twee perspectivische schuine wanden en die van het balkenplafond lopen geraffineerd naar hetzelfde vluchtpunt op de horizon. In dit werk valt dit precies achter het hoofd van Christus. Het perspectief wordt op deze manier met een tweede functie ingezet door da Vinci. Het is niet alleen gericht op de vergroting van de ruimtelijke illusie van het fresco, maar dient ongemerkt ook om Christus nog overtuigender in het middelpunt van de voorstelling te plaatsen. Zie voor de benutte perspectieflijnen de aangepaste afbeelding van Het laatste avondmaal hierboven.
 

MEER SCHILDERIJEN VAN DA VINCI