Waterlelies / Les Nymphéas (1920-26) - Claude Monet

1300+ mensen volgen Art Salon Holland op Facebook, dat wil jij toch niet missen?

'De sixtijnse kapel van het impressionisme'

Van onze redactie
 
De waterlelies van Claude Monet zijn wereldberoemd. Meer dan vijfentwintig jaar legde de grote meester van het impressionisme zich toe op het maken van schilderijen met waterlelies, in totaal zijn het er ongeveer 250.

Claude Monet (1840-1926), Waterlelies, linkerpaneel van 'Groene reflectie', 1920-26, olieverf op doek, hoogte 197 cm, Musée de l'Orangerie, Parijs
Claude Monet (1840-1926), Waterlelies, linkerpaneel van 'Groene reflectie', 1920-26, olieverf op doek, hoogte 197 cm, Musée de l'Orangerie, Parijs

Monet schilderde de waterlelies in zijn atelier op zijn eigen stuk land dat hoorde bij het huis dat hij in 1890 had gekocht. Het staat in het plaatsje Giverny even ten Westen van Parijs, dat gelegen is aan de Seine. Het huis en de tuinen van Monet is tegenwoordig te bezoeken. Zie Fondation Monet Giverny. De kunstenaar had zijn land omgevormd tot een grote tuin met een omvangrijke vijver. Zo had hij ervoor gezorgd dag hij permanent in de gelegenheid was om buiten te kunnen schilderen, zijn passie, wat hem bovendien goed van pas kwam naarmate hij ouder werd.

Nadat hij twee schilderijen van Monet cadeau had gekregen, werd Monet door de bevriende Franse premier Georges Clemenceau aangemoedigd om een ambitieus werk te maken, waarin zijn geliefde motief van waterlelies de hoofdrol kon spelen. Acht monumentale rond gebogen muurpanelen zouden de beschouwer geheel moeten omgeven met atmosferische waterpartijen. Het geheel heeft een lente van ruim 90 meter en is bijna twee meter hoog. De totale oppervlakte bedraagt een kleine 200 vierkante meter. Daarmee behoort dit plaatsgebonden kunstwerk tot de grootste schilderijen, die ooit in de kunstgeschiedenis zijn gemaakt. Om dit werk tot stand te brengen maakte Monet gebruik van zowel observatie als herinnering. Het resultaat wordt ook wel ‘De Sixtijnse Kapel van het impressionisme’ genoemd. Sinds 1927, het jaar na de dood van de grote meester, is de monumentale wandschildering te bewonderen in het toen net geopende Musée de l’Orangerie in de Tuilerieën in Parijs.