Het vertrek (1932/1933) - Max Beckmann

1400+ mensen volgen Art Salon Holland op Facebook, dat wil jij toch niet missen?

Vanaf 1932/1933 schildert de Duitse expressionist Max Beckmann triptieken, schilderijen die uit drie delen bestaan, een vorm van uitbeelden die een lange geschiedenis kent. Het wordt bijvoorbeeld al toegepast in religieuze kunst van de katholieke kerk sinds de middeleeuwen. Maar ook in de periode van de moderne kunst zijn er kunstenaars, die het triptiek hebben toegepast, onder meer Edvard Munch om existentiële thema's mee te verbeelden.

Max Beckmann, Het vertrek, 1932/1933, olieverf op doek, middenpaneel 220 x 115 cm, zijpanelen 220 x 100 cm, Museum of Modern Art, New York.
Max Beckmann, Het vertrek, 1932/1933, olieverf op doek, middenpaneel 220 x 115 cm, zijpanelen 220 x 100 cm, Museum of Modern Art, New York.

In de triptiek Het vertrek uit 1922/1933, dat behoort tot de meesterwerken van het Museum of Modern Art in New York, verbeeldt Beckmann de tegenstelling tussen hoop en onheil. Op het lichte middenpaneel zien we een koning en een vrouw. Zij zijn aan boord van een schip gestapt om een nieuw begin te maken. De veerman moet hen naar een betere toekomst leiden. Op de veel donkerder zijpanelen, letterlijk en figuurlijk, zien we de geketende en de lijdende mensheid. Het lijkt erop dat Beckmann met dit drieluik kritisch en symbolisch wilde verwijzen naar de politieke ontwikkelingen van het Duitsland in de jaren dertig, waarin er nauwelijks nog hoop was, vrijheid beperkt werd en groot onheil op komst was.