Aegina wacht op de komst van Zeus (17e eeuw) - Ferdinand Bol

1300+ mensen volgen Art Salon Holland op Facebook, dat wil jij toch niet missen?

Van onze redactie
    

Dit schilderij is van de Nederlandse kunstenaar Ferdinand Bol, die één van de meest succesvolle leerlingen van Rembrandt was. Hoewel hij vooral naam maakte als portrettist, schilderde hij ook Bijbelse, historische en mythologische voorstellingen. 

Ferdinand Bol, Aegina wacht op de komst van Zeus, olieverf op doek, Schloss Elisabethenburg, Meiningen
Ferdinand Bol, Aegina wacht op de komst van Zeus, olieverf op doek, Schloss Elisabethenburg, Meiningen

Dit tafereel is gebaseerd op het mythologische verhaal van de oppergod Zeus, tijdens een van zijn vele buitenechtelijke escapades. We zien de naakte nimf Aegina, dochter van de riviergod Asopus, half naakt op haar bed liggend, terwijl zij wacht op haar minnaar Zeus. Een Cupidofiguurtje trekt, alvast het laken, dat haar nog enigszins bedekt, weg. Als je goed door het gordijn naar buiten kijkt, zie je in het donker van de nacht Zeus, dit keer in de vorm van een adelaar aan komen vliegen, met in zijn klauwen een bundel bliksemschichten, één van zijn vaste attributen, welke samen met de adelaar aangeeft dat het hier inderdaad om Zeus gaat. Zeus neemt Aegina mee naar het onbewoonde eiland Oenone, waar zij zal bevallen van de latere Griekse held Aecus. Zo komt het eiland tot leven. Als Aecus eenmaal koning is geworden van het eiland, herdoopt hij het en geeft het met trots de naam Aegina, naar zijn moeder. Het eiland heet nu Egina en ligt in de Golf van Egina vlak onder de Griekse hoofdstad Athene.
Het is een typerend schilderij voor de barok. Niet zozeer met betrekking tot het onderwerp, want de Griekse mythologie is al vanaf de renaissance in trek bij kunstenaars en opdrachtgevers, en blijft dat tot en met het einde van de negentiende eeuw. Maar wel als het gaat om de compositie, die dynamisch van karakter is. Dit komt omdat een diagonale lijn het beeld overheerst, deze wordt gevormd door het lichaam van Aegina, het laken en de Cupido. Ook het extreem wisselend lichtdonker contrast op het schilderij vergroot de dynamiek. Kijk bijvoorbeeld naar het gezicht van de nimf Aegina en hoe haar rechterhand afsteekt ten op zichte van het kussen. Het lichtdonker is bovendien niet in gelijke mate over het doek verdeeld. Het zwaartepunt van het felste licht bevindt zich niet precies in het midden van het doek, maar decentraal in de vorm van een driehoek, welke gevormd wordt door Aegina, de Cupido, het blauwe matras en het onderste deel van haar bed.