Albaydé (1848) - Alexandre Cabanel

1400+ mensen volgen Art Salon Holland op Facebook, dat wil jij toch niet missen?

Van onze redactie
  

De Fransman Alexandre Cabanel schilderde Albaydé, als onderdeel van een drieluik voor de kunstverzamelaar Alfred Bruyas, toen hij in Rome verbleef in verband met de Prix de Rome, die hij in 1845 had gewonnen. Het schilderij behoort tot de collectie van Musée Fabre in Montpellier. Het is geschilderd in de negentiende-eeuwse academische stijl, en vertoont de door de École des Beaux-arts gewaardeerde lineair aandoende scherpe begrenzing waarmee de neoclassicist Ingres vrouwelijke naakten had geschilderd.

Alexandre Cabanel, Albaydé, 1848, olieverf op doek, 98 x 80 cm, Musée Fabre, Montpellier
Alexandre Cabanel, Albaydé, 1848, olieverf op doek, 98 x 80 cm, Musée Fabre, Montpellier

Albaydé is gebaseerd op een vrouwfiguur uit de dichtbundel Les Orientales van Victor Hugo uit 1828. In het gedicht Fragmenten van een slang beschrijft Hugo Albaydé, een lustopwekkende vrouw, met de donkere ogen van een hinde. Cabanel geeft haar hier weer als een verleidelijke jonge vrouw, die ampel op weg naar volwassenheid duidelijk haar jeugdige onschuld heeft verloren. Ze is gesitueerd als een haremdame in een Oosters aandoende setting, misschien wel in een ruimte bedoeld voor opiumgebruik. Prikkelend naakt was schering en inslag in de hoogtijdagen van het academisme, waarvan Cabanel één der belangrijkste representanten was. Zie van Cabanel ook zijn in zijn tijd succesvolle versie van de Geboorte van Venus uit 1863. Het schilderen van het vrouwelijk naakt was volkomen legitiem wanneer het 'functioneel' was. Dat was als de context was gebaseerd op Griekse mythologie, de vermeende Oriëntaalse cultuur van het Midden Oosten of op literatuur. Cabanel behoorde samen met William-Adolphe Bouguereau tot de groep kunstenaars, die het langst trouw bleven aan de strenge academieregels en thematiek, en verzette zich nadrukkelijk toen Gustave Courbet en andere kunstenaars van het realisme, die omstreeks 1850 een totaal andere weg voor ogen hadden voor de schilderkunst.