William Holman Hunt (1827 – 1910)

1400+ mensen volgen Art Salon Holland op Facebook, dat wil jij toch niet missen?

Van onze redactie
      
De Engelse kunstschilder William Holman Hunt vormde in 1848 samen met ondermeer de kunstenaars Dante Gabriël Rossetti en John Everett Millais de ‘Pre-Raphaelite Brotherhood’, de broederschap van prerafaëlieten. Gezamenlijk keerde het kleine groepje jonge kunstschilders en dichters, waaruit de broerschap bestond, zich tegen de in haar ogen middelmatige smaak van de middenklasse, die te veel zou worden bediend door de Royal Academy van Londen.

William Holman Hunt, Amaryllis, 1884, olieverf op paneel, 53 x 64 cm, privécollectie
William Holman Hunt, Amaryllis, 1884, olieverf op paneel, 53 x 64 cm, privécollectie

Het werk dat de prerafaëlieten in de eerste jaren na 1848 vervaardigden, ging vaak uit van een religieus thema. Het spirituele had een grote aantrekkingskracht op de leden van de broederschap. In de vroege jaren vijftig van de negentiende eeuw gingen Millais en Rossetti zich echter op andere onderwerpen richten. Hunt was het meest vrome lid van de broederschap, hij was het enige lid, dat van religieuze onderwerpen bleef uitgaan, enkele uitzonderingen daargelaten.
In 1850 exposeerde hij het werk A Converted British Family Sheltering a Christian Missionary from the Persecution of the Druids. Het werk kreeg veel kritiek, maar de criticus John Ruskin reageerde juist lovend op de natuurgetrouwheid van het schilderij. Het schilderij werd verkocht aan de uitgever Thomas Combe (1796-1872), die tevens Hunts belangrijkste beschermheer en zakelijk adviseur werd. Hunt brak echt door met het schilderij Light of the World uit 1851-54. In dit werk, waarin Christus ten voeten uit wordt afgebeeld, vervlecht de kunstenaar realisme met idealisme. De voorstelling is bijzonder nauwkeurig in zijn detaillering. Over het verfijnde uiterlijk van Christus was Millais vol lof: “far the most beautiful head I have ever seen of Christ, ... most lovely.” (bron: Petra Ten-Doesschate Chu, Nineteen-Century European Art, New Jersey, 2006, p. 340).
In 1865 trouwde Hunt met Fanny Waugh. Zij kwam tragisch genoeg al een jaar later te overlijden in Florence, ten gevolge van de bevalling van hun zoon. De kunstenaar werkte In 1868 in Florence aan een gedenkteken voor zijn vrouw. Hij trouwde later opnieuw, nota bene met de zus van Fanny. Hunt verbleef gedurende zijn carrière steeds vaker in het buitenland. Regelmatig werkte de kunstenaar bijvoorbeeld in Jeruzalem, om daar uit de eerste hand te kunnen beschikken over archeologische en historische details voor zijn schilderijen met een Bijbels thema. Voor de laatste keer bezocht hij de stad in 1892. Tegen het eind van de negentiende eeuw, ging het gezichtsvermogen van Hunt achteruit. Zijn laatste grote werken werden daarom met behulp van een assistent gemaakt. In 1905 publiceerde hij zijn biografie. Hij schreef in datzelfde jaar tevens een boek over de prerafaëlitische broerschap getiteld Pre-Raphaelitism and the Pre-Raphaelite Brotherhood. Vijf jaar later overleed hij in Londen.