Max Beckmann (1884-1950)

1300+ mensen volgen Art Salon Holland op Facebook, dat wil jij toch niet missen?

Max Beckmann wordt in 1884 in Leipzig geboren en sterft in 1950 in New York. Tussen 1899 en 1903  studeerde hij aan de kunstacademie van Weimar. In 1903 verblijft hij lang in Parijs, maar hij vestigt zich in 1904 in Berlijn. Nadat hij in 1906 voor het eerst heeft deelgenomen aan een tentoonstelling van de Berliner Sezession, sluit hij zich in 1907 aan als lid. Hij blijft lid van de Berliner Sezession tot 1913. Zijn werk wordt gerekend tot de stijl van het expressionisme.

Max Beckmann, Adam en Eva, 1917, olieverf op doek, 80 x 57 cm, privécollectie
Max Beckmann, Adam en Eva, 1917, olieverf op doek, 80 x 57 cm, privécollectie

Aanvankelijk is Beckmann beïnvloed door het impressionistische werk van zijn landgenoot Max Liebermann, maar al snel krijgt zijn werk een expressionistisch karakter. Zware existentiële thema's als angst, weerloosheid en onheil kenmerken vanaf 1909 zijn werk. Dit werd mede gevoed door zijn oorlogservaringen van de Eerste Wereldoorlog, waarin hij diende als hospitaalsoldaat. Hij gaat in militaire dienst in 1914, maar wordt in 1915 ontslagen vanwege een zenuwinzinking. Vanaf 1918 heeft hij de leiding over de afdeling kunstschilderen aan de Städelschule in Frankrijk. Beckmann's werk krijgt een maatschappijkkritisch karakter door zijn contacten met de kunstschilders George Grosz en Otto Dix, die hij in het na-oorlogse Berlijn leert kennen. Zie bijvoorbeeld het schilderij Het vertrek uit 1932-33. In 1925 neemt hij deel aan de tentoonstelling 'Neue Sachlichkeit' in de Staatliche Kunsthalle van Mannheim. In 1933 dwingen de nazi's hem zijn functie aan de Städelschule op te geven. Beckmann vlucht in 1937 naar Nederland en gaat in Amsterdam wonen, zijn kunst was door hen 'entartet' verklaard. Tien van zijn schilderijen hingen in Berlijn op de tentoonstelling 'Entarte Kunst', een grote overzichtstentoonstelling, waarin de nazi's alle beeldende kunst toonden, die niet strookte met hun ideologie. Na de Tweede Wereldoorlog vestigt Beckmann zich in de Verenigde Staten, hij geeft in 1947 eerst les aan de Washington University Art School en wordt vervolgens docent aan de School of Arts van het Brooklyn Museum, New York. Hij ontvangt in 1950 de Prix Comte-Volpi op de Biënnale van Venetië. Beckmann wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste kunstenaars van het klassieke modernisme.