Frédéric Bazille (1841 – 1870)

1100+ mensen volgen Art Salon Holland op Facebook, dat wil jij toch niet missen?

Van onze redactie
 

Naast onder andere Claude Monet, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoir, Alfred Sisley en Mary Cassatt was de Franse kunstschilder Frédéric Bazille lid van de zogenaamde Société Anonyme des Artistes Peintres, Sculpteurs, Graveurs, etc., een verenigde groep kunstenaars, die zich afzetten tegen de gevestigde orde in de Franse kunstwereld van de late negentiende eeuw. Een aantal leden van dit kunstenaarsinitiatief zou later tot de impressionisten behoren, waaronder de jong gestorven Bazille.

Frédéric Bazille, Het dorpsgezicht, 1868, olieverf op doek, 130 x 89 cm, Musée Fabre, Montpellier
Frédéric Bazille, Het dorpsgezicht, 1868, olieverf op doek, 130 x 89 cm, Musée Fabre, Montpellier

Aanvankelijk vestigde hij zich in 1862 in Parijs om medicijnen te gaan studeren, maar eenmaal in Parijs verandert hij zijn koers richting het kunstenaarschap. Hij raakt bevriend met Monet, Renoir en Sisley in het atelier van hun leermeester, de academische kunstschilder Charles Gleyre. Regelmatig maakten zij schetsen in de bossen van Fontainebleau, zoals ook de leden van de School van Barbizon dat deden. Onder invloed van Monet, die op dat moment succes had met het schilderen van mensfiguur in de buitenlucht, maakte Bazille het monumentale schilderij De Familiereünie, waarop een groep welgestelde mannen en vrouwen - tien leden van zijn familie - op een terras met wijds landschappelijk uitzicht is weergegeven. In 1868 werd het schilderij geëxposeerd op de prestigieuze Salon in Parijs, waar jaarlijks een overzicht werd gegeven van de stand van zaken in de kunstwereld. Het motief van de figuur in de openlucht is ook te zien in het schilderij Het dorpsgezicht (zie afbeelding), waarop zijn zus is afgebeeld. Het liefst schilderde hij kalme, harmonieuze taferelen en landschappen, gekenmerkt door een heldere atmosfeer. Met zijn studiegenoten deelt hij zijn bewondering voor Édouard Manet, die in 1863 met zijn beroemde schilderij Le déjeuner sur l’herbe, ook een gezelschap in de natuur had weergegeven, op een voor die tijd zeer revolutionaire manier. Zelfs zo revolutionair, dat Manets schilderij kunsthistorisch gezien vaak wordt beschouwd als de eerste manifestatie van moderne kunst. In 1867 richtte Bazille samen met Renoir, wiens schilderij Diana net door de Salonjury was geweigerd, Sisley en Pissarro de Salon des Réfuses op, ‘de Salon van de geweigerden’.
De ambitieuze Bazille, die tot de avant-garde van zijn tijd mag worden gerekend, zoals ook wordt bevestigd op een bekend schilderij uit 1870 van de realist Henri Fantin-Latour. Dit schilderij is in de eerste plaats een eerbetoon aan Manet, maar ook aan de hem omringende avant-garde. Bazille deelde met Renoir, die ook een plekje heeft op het schilderij van Fantin-Latour, van 1868 tot 1870 een atelier aan de Rue de la Condamine te Parijs. Zie daarvoor het schilderij Het Atelier van Bazille, dat Bazille schilderde in 1870, en dat zich bevindt in het Musée d'Orsay te Parijs. Vandaag de dag is de kunstenaar lang niet zo bekend als zijn wereldberoemde ateliergenoot. Dat kan te maken hebben met het geringe aantal werken dat hij gemaakt heeft. Zijn carrière duurde dan ook maar kort: op negenentwintigjarige leeftijd sneuvelde hij - nog aan het begin van zijn carrière - als soldaat in de Frans-Pruisische oorlog van 1870.
 

SCHILDERIJEN BAZILLE