Camille Claudel (1864-1943)

1400+ mensen volgen Art Salon Holland op Facebook, dat wil jij toch niet missen?

Van onze redactie
 
In de tijd waarin kunstenares Camille Claudel opgroeide, was een vrouw die professioneel als kunstenaar bezig was een vrijwel onbekend verschijnsel in de westerse kunstwereld. Het was voor Claudel dan ook niet vanzelfsprekend dat zij haar roeping als kunstenaar kon volgen.

Het idee dat een vrouw in de eerste plaats kunstenaar kon zijn, in plaats van een geliefde en huisvrouw, werd maatschappelijk gezien niet geaccepteerd. Claudel kon zich om die reden niet inschrijven aan de prestigieuze École des Beaux-Arts, die door de overheid werd bestierd. Vrouwen werden daar destijds nog niet toegelaten. Ze ging daarom studeren aan de Académie Colarossi, een privéschool in Parijs, waar vrouwen wel welkom waren.
 

Camille Claudel, Chatting Women, 1897, onyx en brons, 45 x 42 x 39, Musée Rodin, Parijs.
Camille Claudel, Chatting Women, 1897, onyx en brons, 45 x 42 x 39, Musée Rodin, Parijs.

Claudel en Rodin

Via haar leraar Alfred Boucher leerde ze de beeldhouwer Auguste Rodin kennen. De twintigjarige Claudel trad toe tot zijn atelier als een van zijn assistenten. Ze stond model voor een groot aantal werken van Rodin en was gedurende lange tijd ook zijn minnares. Ze heeft in haar periode met Rodin ook zelf succes als kunstenares. Jaarlijks exposeert ze op de Salon van Parijs, toentertijd de belangrijkste overzichtstentoonstelling op kunstgebied. Helaas kwam de liefdesrelatie met Rodin tot een einde. Het verhaal gaat dat Claudel dit nooit volledig te boven kwam. Hoe dan ook, ze bracht de laatste dertig jaar van haar leven door in psychiatrische inrichtingen.

In het werk van de kunstenares is de invloed van Rodin direct zichtbaar. Tóch heeft ze een persoonlijke, herkenbare stijl weten te ontwikkelen, zoals te zien is in Chatting Women (zie afbeelding hierboven). De kunstenares kiest voor de weergave van een alledaags tafereel. Ze geeft het groepje vrouwen op originele en intrigerende manier weer, niet alleen door de keuze voor het gebruik van onyx, een marmerachtig groen gekleurde steensoort, maar vooral door de kletsende dames naakt af te beelden.