Andrea del Sarto (1486 – 1531)

1200+ mensen volgen Art Salon Holland op Facebook, dat wil jij toch niet missen?

Van onze redactie
  
Als we het in onze tijd over de artistieke bloeiperiode van de renaissance hebben, aangeduid als de hoogrenaissance van ca. 1495 tot 1520, dan wordt meestal gesproken over het werk van Leonardo da Vinci, Michelangelo en Rafaël. Het centrum van de kunsten in die periode was Rome, waar kunstenaars werkten in opdracht van de Paus, onder andere aan de Sixtijnse kapel en andere kapellen van de Sint-Pietersbasiliek. Deze versimpeling van kunsthistorische feiten doet tekort aan andere grote Italiaanse kunstenaars uit dezelfde periode. Andrea del Sarto, die op 16 juli 1486 in Florence werd geboren, is daar een goed voorbeeld van. Samen met Fra Bartolomeo (1472-1517) wordt hij beschouwd als de belangrijkste kunstenaar uit de Florentijnse hoogrenaissance.

Andrea del Sarto, Madonna met de harpijen, 1517, olieverf op paneel, 208 x 178 cm, Uffizi, Florence
Andrea del Sarto, Madonna met de harpijen, 1517, olieverf op paneel, 208 x 178 cm, Uffizi, Florence

Del Sarto werd onder meer opgeleid door Piero di Cosimo (1462-1522). In zijn leertijd bestudeert hij het werk van Michelangelo, Rafaël en da Vinci. In 1506 zet de twintigjarige del Sarto samen met de eveneens nog jonge kunstschilder Franciabigio (1482-1525) een eigen atelier op in Florence. Hij verwerft al snel bekendheid, onder meer vanwege zijn heldere haast lichtgevende kleurgebruik en de gestructureerde helderheid van zijn composities. Tijdens zijn leven krijgt de kunstenaar zelfs het eervolle imago, dat zijn werk foutloos is. Voor een korte periode (1518-19) verlaat hij zijn atelier, op uitnodiging van de Franse koning François I (1494-1547), om zijn geluk te beproeven in Parijs in dienst van het Franse hof. Na zijn terugkomst blijft del Sarto de rest van zijn leven in Florence wonen en werken. De kunstenaar is het meest bekend door zijn vele Madonna's. De beroemdste daarvan is Madonna met de harpijen uit 1517 (zie afbeelding op deze pagina), dat zich bevindt in Museum Het Uffizi in Florence. Del Sarto is vijfenveertig jaar oud geworden. Hij sterft op 29 september in 1531. Tot de omvangrijkste werken, die hij in zijn betrekkelijk korte carrière heeft aangepakt behoort een frescoreeks met twaalf Scènes uit het leven van Sint Johannes de Doper, dat hij tussen 1514 en 1524 realiseerde voor het Chiostro dello Scalzo, een klooster van de order der Flagellanten in het oude centrum van Florence, vlakbij de San Marco-kerk. In dit werk is de invloed van Michelangelo zichtbaar. Twee fresco's zijn echter geschilderd door Franciabigio in 1518, terwijl Del Sarto in Parijs verbleef. Del Sarto gaf zijn kennis ook door, hij leidde onder meer Jacopo da Pontormo (1494-1557) en Rosso Fiorentino (1495-1540) op, twee belangrijke grondleggers van de destijds vernieuwende stijl van het maniërisme, volgend op de stijlperiode van de hoogrenaissance.