Het atelier van Bazille (1870) – Jean-Frédéric Bazille

Van onze redactie
   

Dit schilderij van Het atelier van Bazille is door Jean-Frédéric Bazille geschilderd in het jaar van zijn dood, het jaar dat hij aan het front sneuvelt tijdens de Frans-Pruisische oorlog. De kunstenaar betrok zijn atelier in 1868 en deelde het met Monet en Renoir.

Jean-Frédéric Bazille, Het atelier van de kunstenaar. 9 Rue de la Condamine, olieverf op doek, 98 x 128.5 cm, Musée d'Orsay, Parijs
Jean-Frédéric Bazille, Het atelier van de kunstenaar. 9 Rue de la Condamine, olieverf op doek, 98 x 128.5 cm, Musée d'Orsay, Parijs

Het doek is geschilderd aan het begin van de periode dat het impressionisme zich ontwikkelde als de nieuwe avant-gardestijl inde kunstwereld van Parijs. Dat is hier op voorzichtige wijze zichtbaar door de toepassing van een iets lossere schetsmatige toets. Zie daarvoor onder andere de afbeeldingen van de schilderijen, welke aan de wand hangen. Het is ook enigszins te zien door de lichte atmosfeer, die het tafereel ademt en vanwege de belangstelling van de kunstenaar voor het spel van het licht op het plafond en de vloer. Het schilderij is geschilderd in een kruising tussen het impressionisme en de op dat moment nog altijd vernieuwende stijl van het realisme, maar dan in een misschien iets kleurrijker palet geschilderd, dan de realisten gewoonlijk toepasten.
Feit is dat Bazille deel uitmaakte van een groep van de meest vernieuwende kunstenaars van zijn tijd, met wie hij goed bevriend was. We zien in het atelier zes personen. Bekend is om wie het gaat, al weet men niet van iedereen precies wie het is. Van links naar rechts zien we onder de trap Sisley of Renoir, op de trap Monet of Émile Zola, links bij het raam Monet of de beeldhouwer Zacharie Astruc. Achter de ezel - met een hoedje op - staat Manet, die het voorbeeld was van de jonge nieuwe garde. De lange man naast de ezel is Jean-Frédéric Bazille zelf en de man achter de piano rechts is de musicus en kunstverzamelaar Edmond Maître. Hij steunde de kunstenaars van het impressionisme vanaf het begin en kocht hun werken. Oorspronkelijk stond Bazille zelf niet op het doek, hij werd later door Manet toegevoegd na zijn tragische dood aan het front. Zo werd zijn onbetwiste positie binnen de avant-garde van zijn tijd alsnog op prachtige wijze vereeuwigd. Het schilderij behoort tot de collectie van Musée d'Orsay in Parijs.