Hemlock (1956) – Joan Mitchell

De negatieve energie van het wit

Van onze redactie
 
De horizontale groene verfstreken in het abstracte schilderij Hemlock van de Amerikaanse kunstenares Joan Mitchell (1926-1992), doen denken aan de takken van een spar, die bedekt zijn met witte sneeuw. Wit overheerst in dit schilderij, zoals in wel meer van haar werken uit de periode, waarin het gemaakt is.

Joan Mitchell, Hemlock, 1956, olieverf op doek, 231 x 203 cm, Whitney Museum of  American Art, New York
Joan Mitchell, Hemlock, 1956, olieverf op doek, 231 x 203 cm, Whitney Museum of American Art, New York

‘Wit’ had voor Mitchell een sterk negatieve lading: “Het staat voor de dood. Voor ziekenhuizen. Voor mijn vreselijke verpleegsters. Je kunt een hoofdstuk over de kleur wit aan Melville’s Moby Dick toevoegen. Wit is de ultieme verschrikking, pure verschrikking. Het is het allerergste.”
De abstracte schilderijen van de kunstenares hebben een verwantschap met de dichtkunst. Ze haalt haar inspiratie uit literaire teksten, landschappen en de natuur. Zo is de titel van dit schilderij, Hemlock, afkomstig van het gedicht Domination of Black uit 1916 van de Amerikaanse dichter Wallace Stevens.
Hemlock behoort tot de collectie van het Whitney Museum te New York, welke het werk aankocht naar aanleiding van de tentoonstelling ‘Nature in Abstraction’ in 1958. In die tijd begon de kunstenares steeds meer bekendheid en erkenning te krijgen. In 1959 nam ze deel aan Documenta 2 te Kassel. Het werk van Mitchell wordt gerekend tot de stijl van het abstract expressionisme, waar ook Jackson Pollock en Barnett Newman representanten van zijn. Ze werd sterk beïnvloed door het werk van de Nederlands-Amerikaans kunstenaar Willem de Kooning.