Théodore Géricault (1791-1824)

Van onze redactie
  
Samen met Eugène Delacroix geldt kunstschilder Théodore Géricault als één van de grote kunstenaars van de Franse romantiek. Het vlot van de Medusa, misschien wel zijn meest beroemde werk, is permanent te bezichtigen in museum het Louvre te Parijs.

Théodore Géricault, Het vlot van de Medusa, 1818-19, olieverf op doek, 491 x 716 cm, Musée National du Louvre, Parijs
Théodore Géricault, Het vlot van de Medusa, 1818-19, olieverf op doek, 491 x 716 cm, Musée National du Louvre, Parijs

In hetzelfde Louvre kopieerde de kunstenaar in zijn jonge jaren de schilderijen die daar toen hingen, om zodoende te leren van de oude meesters. Daarnaast kreeg hij les van verschillende leraren, bijvoorbeeld van Antoine Charles Horace Vernet, die gespecialiseerd was in het schilderen van de door Géricault zo geliefde paarden. Ook werd hij opgeleid door vooraanstaande kunstenaars van het neoclassicisisme, zoals Pierre-Narcisse Guérin en Jacques Louis David. Géricault schilderde vooral militaire taferelen. Zie zijn schilderij Gewonde kurassier, die het slagveld verlaat. Een vriend van Géricault was Horace Vernet - zoon van de eerdergenoemde Carle Vernet - die net als hij graag militaire taferelen schilderde. Géricault ging een paar maanden in het leger als musketier in 1814. Rond deze tijd raakte hij bevriend met Eugène Delacroix.
Hij vertrok naar Rome in 1816, waar hij zich richtte op de antieke oudheid en op de oude meesters van de renaissance, zoals Michelangelo en Rafaël. Zijn beroemde schilderij Het vlot van de Medusa, maakte hij toen hij weer terug was in Parijs. Het verbeeldt de afschuwelijke gebeurtenis van een schipbreuk, welke in 1816 plaatsvond, waarbij ongeveer 150 schipbreukelingen bijna een maand lang op zee dobberden op een vlot, voordat er redding kwam. Slechts vijftien mensen hadden de afschuwelijke zwerftocht overleefd, vanwege onderling geweld en kannibalisme. Het schilderij veroorzaakte veel opschudding toen het getoond werd op de Salon van Parijs. Ten eerste was het niet gebruikelijk om eigentijdse gebeurtenissen als het onderwerp van een schilderij te kiezen, althans niet op het formaat van een historiestuk. Ten tweede bevatte het schilderij een kritische visie op het Franse koningshuis, want de kapitein, die het schip per sloep had kunnen ontvluchten, was lid van de Koninklijke familie. Ten derde vanwege de dynamische romantische stijl, waarin de compositie was gegoten, dit druiste in tegen de academische regels van het neoclassicisme, welke op dat moment binnen de schilderkunst als stijl domineerde. Vanwege de negatieve kritiek, vertrok Géricault teleurgesteld naar Engeland, waar hij de schilder Constable leerde kennen. Gemotiveerd door deze kunstenaar begon hij aan het schilderen van paardenrennen. In zijn laatste periode in Parijs vervaardigde hij een serie portretten van psychisch gestoorde personen. De in zijn werk zichtbare interesse voor de psychologie van de door hem afgebeelde personen, maakte dat Géricault erg opviel in zijn tijd.
Géricault stierf op slechts 33-jarige leeftijd aan chronische TBC. Zijn artistieke nalatenschap maakte veel indruk op de vooruitstrevende jonge kunstenaars van zijn tijd, en had vooral invloed op het werk van Delacroix, die in zijn schilderijen ook meer dan gebruikelijke aandacht vestigde op de psychische gesteldheid en de gevoelens van de door hem afgebeelde personages.