Mario Merz (1925 - 2003)

Fibonacci-reeksen als leidraad

Van onze redactie
 
De Italiaanse kunstenaar Mario Merz is belangrijk binnen de arte povera beweging. Kenmerkend voor het werk van Merz is de combinatie tussen het concrete materiaal en de conceptuele kant van kunst, waarbij hij zich bezighoudt met ideeën over oneindigheid en herhaling. Hij laat zich daarbij leiden door wiskundige reeksen, welke in de natuur geconstateerd worden, de zogenaamde Fibonacci-reeksen.

Mario Merz, Che fare?, 1968, Metalen pan, was, neonletters, 15 x 45 x 18 cm, privécollectie
Mario Merz, Che fare?, 1968, Metalen pan, was, neonletters, 15 x 45 x 18 cm, privécollectie

De iglo’s die de kunstenaar maakte vanaf 1968 behoren tot de bekendste objecten van zijn oeuvre. Merz studeerde aanvankelijk nog medicijnen. Vanwege het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog moest hij zijn studie echter afbreken. Hij werd lid van ‘Recht en Vrijheid’, een antifascistische verzetsgroep. Na de oorlog bezocht hij de grote culturele steden Rome en Parijs. Zijn eerste solotentoonstelling heeft hij in 1954, in Galleria Bussola, in Turijn. Hij maakte aan het begin van zijn carrière nog voornamelijk schilderijen. In 1966 begon hij voor het eerst werken te maken, waarin hij natuurlijke en gefabriceerde materialen met elkaar combineerde, zoals het samenbrengen van was en neonlicht in het werk Che Fare? Het toepassen van was, vormde in dezelfde periode ook een belangrijk element binnen het oeuvre van Joseph Beuys.
In 1972, 1982 en 1992 nam Merz deel aan Documenta 5, 7 en 9 in Kassel. In 1976 deed hij mee aan de Biënnale van Venetië. Che Fare? en ander werk van de kunstenaar bevindt zich in het Tate Modern in Londen. Maar ook in Nederland is het werk van de Italiaanse kunstenaar te zien. Het beeldenpark van het Kröller-Müller Museum bezit een iglo uit zandsteen en metaal van Merz.